Die donker kind - Anna M. Louw (First edition)

Oompie Sam en sy driemanskap het later die arrige boomwolk onthou wat dié dag soos 'n voorbode oor die see en die uitspansel gestrek het; en die stuk water wat sigselwers opgeraap en penorent bly swewe het tot by die Suid-Siener rif waar Antjie-die-Skipper die fratsgolf sonder bang gestaan en inwag het. Agt dae later het twee dolfyne 'n gestalte in swart geklee tot op die skotige strand uitgebring.

Vir ou dokter wat die doodsertifikaat moes kom gee, was dit kompleet asof die starende, albasteragtige groen oë oorgeloop het van die laaste toneel wat hulle moes aanskou: stormsee, lug, son. En dit was goed so, het hy besluit: 'n goeie dood vir Antjie-die-Skipper.

Jare later, ná die Groot Verandering, is oompie Sam dikwels uitgevra na sy mening oor die nuwe politiek en ook veral of hy nie ou Weskusstories ken nie. Vir een aandagtige, stil, jong joernalis het hy die storie vertel van die beeldmooi wit vrou met die groen oë wat op 'n houtskip met 'n rooi seil in hierdie seë gevaar het en vriende gemaak het met die dolfyne. Hy het vertel van die geheime minnaar wat een lang, onvergeetlike nag by haar was; toe vir goed verdwyn het uit haar lewe; al was daar mense wat vertel het dat hy partykeer met donkerman gesien was waar hy op 'n afstand staan en kyk het na die ligvierkante in haar vensters. Vir hierdie minnaar, het oompie Sam vertel, het die Groot Verandering te laat gekom.

Die donker kind is 'n fassinerende roman, die uitbeelding van die mens se vreemde hartsog om vermaak te put uit rampspoed, geweld, bloedvergieting – en selfs die dood. 'n Weskus-verhaal wat aangrypend is in sy menslikheid, dog geteken met Anna M. Louw se kenmerkende fyn, satiriese pen.